Wizyta w Instytucie Cervantesa/ Visita en Instituto Cervantes

W sobotę 24 września 2011 uczennice naszej szkoły wyruszyły do Krakowa, aby uczestniczyć w Dniu Otwartym Instytutu Cervantesa. Jest to hiszpańska instytucja kulturalna zajmująca się promocją języka hiszpańskiego oraz propagowaniem bogatej kultury krajów hiszpańskojęzycznych. Pracownicy Instytutu przygotowali dla nas moc atrakcji: pokaz hiszpańskich filmów krótkometrażowych i wideoklipów, warsztaty flamenco, pokazowe lekcje hiszpańskiego dla młodzieży oraz wystawę „Hiszpania na fotografii”. Zajęcia prowadzone przez rodowitych Hiszpanów okazały się bardzo ciekawe, mieliśmy możliwość sprawdzenia swoich umiejętności językowych. Wzięliśmy również udział w konkursie geograficznym „Zabytek na mapie”, odpowiadając bezbłędnie na pytania kulturoznawczej. Wyjazd okazał się bardzo udany a słoneczna pogoda umilała nam spacer po zabytkowym Krakowie. 

El sábado 24 de septiembre de 2011 las alumnas de nuestra escuela fueron a Cracovia para asistir al Día de Puertas Abiertas de Instituto Cervantes. Es la mayor institución pública mundial dedicada a la enseñanza del español, así como a la difusión de la cultura de los países de habla española. Los empleados del Instituto prepararon para nosotros muchas atracciones: proyección de cortometrajes españoles y videos musicales, un taller de flamenco, clase de español y exposición España en fotografías. Las clases con profesores españoles fueron muy interesants, nos dieron la posiblidad de practicar el español con los nativos. Tomamos parte también en un concurso relacionado con cultura española. El viaje fue muy agradable:-)

Pedro Almodóvar

Zapraszamy do zapoznania się z biografią i twórczością Pedro Amodovara, jednego z najbardziej znanych i cenionych hiszpańskich reżyserów.  Informacje na jego temat opracowała Martyna Gwarda.

Os invitamos a conocer biografía y obra de Pedro Almodóvar, uno de los directores de cine más famosos y apreciados en el mundo.

Biografia:

Almodóvar urodzil się 24 września 1949 w Calzada de Calatrava w prowincji Ciudad Real, w samym sercu La Manchy.  Po przeprowadzce do Estremadury ukończył szkołę podstawową i średnią. W wieku 17 lat, na własną rękę wyjechał do Madrytu. Nie miał ani pracy ani pieniędzy. Jego jedynym celem było podjęcie nauki w oficjalnej Szkole Filmowej. Stało się to niemożliwe, gdyż w momencie jego przybycia do Madrytu kazano ją zamknąć. Pierwszą kamerę, Super-8, kupił dopiero po podjęciu pracy w Państwowym Przedsiębiorstwie Telekomunikacyjnym. Współpracował z podziemnymi czasopismami oraz pisał opowiadania. Był członkiem grupy punk-rockowej Almodóvar & McNamara oraz jedną z czołowych postaci hiszpańskiego La Movida Madrileña, kulturalnego renesansu po ustąpieniu Franco. Już od roku 1972 tworzył filmy krótkometrażowe, jednak jego pierwszy pełnometrażowy obraz został wyświetlony dopiero w roku 1980. Zdjęcia do „Pepi, Luci, Bom i innych dziewczyn z dzielnicy” trwały ponad 18 miesięcy. Film, który kosztował 13 tysięcy funtów, stał się przebojem i pozwolił Almodóvarowi wraz z bratem założyć wytwórnię filmową El Deseo (1985). Od tego czasu wyprodukowali wszystkie filmy napisane i wyreżyserowane przez Pedro oraz dzieła kilku młodych reżyserów.
Za obraz „Wszystko o mojej matce” zdobył pierwszego Oscara za najlepszy film obcojęzyczny, a także Złoty Glob, Cezara, trzy Europejskie Nagrody Filmowe, siedem nagród Goya i 45 innych trofeów.
Trzy lata później „Porozmawiaj z nią” odniosło podobny, jeśli nie większy, sukces, otrzymując Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny.

Twórczość:

Filmy Almodóvara cechuje jaskrawa kolorystyka, historie pełne nieprawdopodobnych sytuacji oraz elementy czarnego humoru.  Jego twórczość ewaluowała od prowokacyjnych, balansujących na granicy dobrego smaku produkcji z lat osiemdziesiątych do sentymentalnych komedii. Ulubieni aktorzy Almodovara to bez wątpienia Antonio Banderas i Penelope Cruz - to on odkrył ich talent aktorski.

Filmy reżysera, które warto polecić to:

• Skóra, w której żyję, (La Piel que habito) (2011);
• Przerwane objęcia, (Los abrazos rotos) (2009);
• Volver, (2006);
• Porozmawiaj z nią, (Hable con ella) (2002);
• Wszystko o mojej matce, (Todo sobre mi madre) (1999);
• Drżące ciało, (Carne trémula) (1997);
• Kika, (Kika) (1993);
• Wysokie obcasy, (Tacones lejanos) (1991);
• Zwiąż mnie, (¡Átame!) (1989);
• Kobiety na skraju załamania nerwowego, (Mujeres al borde de un ataque de nervios) (1988);
• Czym sobie na to wszystko zasłużyłam?, (¿Qué he hecho yo para merecer esto?) (1984); 

Poznawanie twórczości Almodovara może być bardzo wciągającym zajęciem, jest też świetną okazją do rozwijania umiejętności językowych.

Vocabulario: los muebles

Jak nazywają się meble po hiszpańsku? Najważniejsze nazwy znajdziecie w prezentacji przygotowanej przez Adę Antas.

 Cómo se llaman los muebles en español? Los nombres más importantes encontraréis en la presentación de Ada.

Wykonawcy hiszpańskojęzyczni/ Cantantes hispanohablantes

Prezentację przedstawiającą sylwetki hiszpańskojęzycznych muzyków przygotowała Sandra Świątek.

La presentación sobre los cantantes hispanohablantes fue preparada por Sandra.

"Flamenco, flamenco" de Carlos Saura

    W dniu 7.09.2012 uczestniczyliśmy w pokazie filmu "Flamenco, flamenco" w reżyserii Carlosa Saury w kinie "Światowid" w Katowicach. Poniżej zamieszczamy recenzję filmu, jej autorkami są Monika Koczergo i Ola Wierzchoń.

El 7 de septiembre de 2012 participamos en la proyección de la película "Flamenco, flamenco" de Carlos Saura en el cine "Światowid" en Katowice. Debajo encontrarán una reseña en polaco de la película, sus autoras son Monika y Ola.

  

„(…) fenomen flamenco polega na tym, że nawet jeśli nie wszystko w nim rozumiesz, to go odczujesz. Bo flamenco wyraża przede wszystkim uczucia, emocje. I one zawsze są prawdziwe.”

                                                                                                                    Cristina Hoyos

„Flamenco flamenco” jest filmem wyreżyserowanym przez Carlosa Saurę, który w sposób  profesjonalny zapewnia podróż przez kulturę Hiszpanii. Jako półtoragodzinny dokument dostarcza niezapomnianych emocji.

            Trzynaście teatralnych epizodów prezentuje sceny tańca, śpiewu i gry na instrumentach oraz pozytywną energię występujących artystów i więź, jaka pomiędzy nimi zaistniała.

            Film stanowi luźne połączenie scen, bez żadnych komentarzy słownych, ale dzięki temu, widz może skupić swoją uwagę na podkładzie muzycznym, obrazie, tańcu i kreacjach aktorów.

            Za zdjęcia odpowiedzialny był trzykrotny zdobywca Oscara - Vittorio Storaro. Tańczące osoby zostały pokazane z różnych perspektyw, co sprawiało wrażenie trójwymiarowości, mimo że była to technologia 2D.

Ogromne walory estetyczne zapewniała również piękna scenografia, głównie w postaci dzieł hiszpańskich malarzy, w pełni dostosowana do utworów. Wszystko odbywało się na jednej scenie, jedynie dekoracje ulegały zmianie. Dopełnienie stanowiła żywa kolorystyka. Kolejnym atutem bez wątpienia jest muzyka. Najbardziej w pamięć zapada śpiew Evy la Yerbabueny, która wykonuje przejmującą soleę, czyli melancholijną pieśń (o nazwie pochodzącej od słowa soledad, co znaczy „osamotnienie”). Obok niej wystąpili równie wybitni artyści, tacy jak: Sara Baras, Israel Galván, Estrella Morente, Niña Pastori, Miguel Poveda, Farruquito, Rafael Estévez & Nani Paños, Montse Cortés czy Rocío Molina. Dzięki polskim napisom jesteśmy w stanie zrozumieć śpiewane kwestie.

            Powyżej wymienieni piosenkarze tworzą swoistego rodzaju ucztę dla uszu, z kolei ucztą dla oczu są piękne kreacje tancerek i tancerzy, których dominującym kolorem jest czerwień oraz czerń. Stroje te są charakterystyczne dla flamenco.

Co ważne występujący to nie tylko osoby młode. W większości obsadę stanowią osoby dojrzałe o specyficznej hiszpańskiej urodzie, a poprzez to reżyser zwraca uwagę, że flamenco jest pasją, w której wiek nie odgrywa roli.

            Dopełniającym całość elementem jest taniec. Każda z kilkunastu części filmu poświęcona jest innemu stylowi flamenco. Największe wrażenie wywiera buleria oparta na improwizacji i stepowaniu forma muzyczna. W filmie tę partię wykonuje przebrana za mężczyznę kobieta, El Carpeta. Oprócz indywidualnych występów możemy odnaleźć sceny tańca zbiorowego, a każda z nich opowiada pewną historię.

            Reasumując, warto obejrzeć dzieło Saury, przede wszystkim dlatego, by poznać bogatą kulturę  Hiszpanii i posłuchać języka hiszpańskiego.

Sukces w Konkursie Wiedzy o Hiszpanii/ Éxito en el Concurso sobre España

Z radością informujemy, że w tegorocznej VII edycji Międzyszkolnego Konkursu Wiedzy o Hiszpanii, który odbył się 2.06.2011 w II LO im. M. Konopnickiej w Katowicach, drużyna naszej szkoły zajęła III miejsce. Honorowy patronat nad konkursem sprawował Zakład Hispanistyki Uniwersytetu Śląskiego. Reprezentowały nas uczennice klasy drugiej: Agnieszka Moszczyńska i Katarzyna Izdebska. W konkursie wzięło udział kilkanaście szkół z całego regionu. Uczestnicy musieli wykazać się znajomością historii, geografii, sztuki, sportu, polityki i kuchni hiszpańskiej. Nasze dziewczyny świetnie sprostały temu wyzwaniu. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów!

Nos es grato comunicar que en el VII  Concurso escolar sobre España que tuvo lugar en II LO im. M. Konopnickiej en Katowice el equipo de nuestra escuela ganó tercer premio. El concurso patrocinó el Departamento de Hispánicas de la Universidad de Silesia. Nos representaban dos alumnas de segundo curso Agnieszka Moszczyńska i Katarzyna Izdebska. Los participantes tenían que demostrar su amplio conocimiento de historia, geografía y cocina española. Enhorabuena, os deseamos más éxitos!

¡Qué viva España! Wróciliśmy ze słonecznej Hiszpanii!/ Volvimos de España!

28 marca 2011 rozpoczęliśmy naszą dziesięciodniową eskapadę – celem podróży była Katalonia, malowniczy region Hiszpanii położony na wybrzeżu Costa Brava. W drodze na miejsce zwiedzaliśmy uroczą Pragę i łączący tradycję z nowoczesnością Strasburg. Jednak najwięcej wrażeń dostarczył nam pobyt w Hiszpanii, w czasie którego odwiedziliśmy Barcelonę, stolicę Katalonii, benedyktyński klasztor Montserrat usytuowany na osobliwych formacjach skalnych, śliczne nadmorskie miejscowości L’Estartit, Tossa de Mar i Blanes z pięknym ogrodem botanicznym oraz nastrojową Gironę. Słoneczna pogoda, wakacyjna atmosfera i dobry humor uczestników wycieczki, sprawiły że wyjazd dostarczył nam niezapomnianych wspomnień. Pobyt za granicą był również świetną okazją do doskonalenia naszych umiejętności językowych oraz poznawania kultury hiszpańskiej. Mieliśmy też okazję skosztować miejscowej kuchni – paella, którą zamówiliśmy podczas wspólnego wyjścia do restauracji zawierała ośmiornicę, małże i inne ciekawe owoce morza. Gdy nasz pobyt w Hiszpanii dobiegł końca, zgodnie stwierdziliśmy, że za rok wrócimy by poznawać inne regiony tego pięknego kraju. 

El día 28 de marzo de 2011 empezamosnuestro viaje de diez días. Su destino fue Cataluña, una región pintoresca de España situada en la CostaBrava. Viajando allí visitmos Praga (una ciudad encantadora) y Estrasburgo (que une tradición con modernidad). Sin embargo, lo que más nos gustó, fue nuestra estancia en España durante la cual vistitamos Barcelona (la capital de Cataluña), el monasterio benedictino de Santa María en Montserrat y preciosas ciudades situadas en la costa L’Estartit, Tossa de Mar y Blanes con un jardín botánico hermoso y  Girona con su ambiente agradable. Buen tiempo, el ambiente vacacional y buen humor de los participantes de la excursión hicieron que el viaje dejó en nuestra memoria muchos recuerdos inolvidables. La estancia en el extranjero fue también una oportunidad estupenda para perfeccionar el conocimiento de idioma español y conocer la cultura española. Tuvimos también la oportunidad de probar la cocina típica  - paella que pedimos en restaurante llevaba pulpo, mejillones y otros mariscos. Cuando nuestra estancia en España terminó, decidimos que el año que viene volveremos para descubrir otras regiones de este hermoso país.

 

 

 

    Ostatnim punktem naszej wycieczki była Wenecja, którą zwiedzaliśmy w drodze powrotnej do Polski. To romantyczne miasto zachwyciło nas swoją niepowtarzalną atmosferą oraz wspaniałymi zabytkami.

La última parada en nuestra excursión fue Venecia que vistitamos volviendo a Polonia. Esta ciudad romántica nos encantó con su ambiente irrepetible y monumentos magníficos.

Więcej zdjęć/ Más fotos